Miesiączkowanie

Gdy dziewczęta osiągają dojrzałość płciową, za­czynają podlegać nowemu bardzo doniosłemu zja­wisku — mianowicie zaczynają miesiączkować. Zjawisko to występuje w okresie dojrzewania, o któ­rym była mowa uprzednio. Miesiączkowanie więc jest zupełnie normalną czynnością organizmu. Ozna­cza ono, że dziewczyna staje się kobietą. Podczas miesiączkowania należy pilnie przestrzegać przepi­sów higieny i używać specjalnych higienicznych podpasek w celu ochrony bielizny i ubrania.

Na początku miesiączkowanie może występować nieregularnie. W jednym miesiącu okres ten może zacząć się o kilka dni wcześniej, w innym — nieco później. W niektórych przypadkach może opóźnić się o jeden miesiąc. Zazwyczaj jednak w ciągu roku lub dwóch lat ustala się regularny rytm.

Czas pomiędzy jednym a drugim miesiączkowa­niem określa się jako okres miesięczny albo pe­riod. Okresy mogą nieco różnić się u poszczegól­nych kobiet. Wprawdzie przeciętny okres trwa dwadzieścia osiem dni, jednak rzadko miesiączkowanie występuje tak regularnie jak w zegarku. U kobiety, u której przeciętnie okres wynosi dwa­dzieścia osiem dni, może on w jednym miesiącu wystąpić po dwudziestu sześciu, w innym po dwu­dziestu siedmiu, a czasem i po trzydziestu dniach.

Dziewczyna lub kobieta może mieć regularne okresy skrócone do dwudziestu jeden dni. Nieraz czas pomiędzy jednym i drugim miesiączkowaniem może wynosić aż trzydzieści pięć dni. Również czas miesiączkowania może być różny. Może on wynosić od dwóch do siedmiu dni. Przeciętnie zwykle krwawienie trwa od trzech do pięciu dni. Przeważnie najsilniejsze jest ono na drugi i na trzeci dzień, po czym stopniowo zmniejsza się i wreszcie ustaje.

Miesiączkowanie jest procesem całkowicie na­turalnym, podczas którego tryb życia nie powinien ulegać zmianom. Codzienne zajęcia dziewczyny lub zabawy nie powinny być krępowane. Trochę ćwi­czeń fizycznych podczas pierwszego lub pierwszych dwu dni często ma nawet znaczenie dodatnie dla jej zdrowia. Dziewczyna może tańczyć, brać udział w grach sportowych unikając tylko ćwiczeń bar­dzo wyczerpujących.

Podczas miesiączkowania ustrój staje się bar­dziej wrażliwy na duże wahania temperatury. Z tego powodu zaleca się unikanie nadmiernego gorąca lub zimna. Nie należy jednak zaniedbywać codziennej ciepłej kąpieli.

Większość kobiet i dziewcząt czuje się zupełnie dobrze w okresie miesiączkowania. Niektóre jed­nak odczuwają bolesne skurcze macicy. Przy wy­stępowaniu silnych bólów należy zwrócić się do lekarza. Przeważnie jednak nie ma żadnego po­wodu do tego, aby dziewczyna w okresie miesiącz­kowania kładła się do łóżka lub była rozpieszcza­na. Traktowanie miesiączkowania jako „dopust” albo „miesięczną słabość” jest nieporozumieniem i przestarzałym przesądem. W rzeczywistości bo­wiem regularne miesiączkowanie jest oznaką do­brego zdrowia.

W wieku około 45 lat lub później kobieta prze­chodzi okres przekwitania (menopauza). Miesiącz­ki w tym okresie stają się coraz to bardziej nie­regularne, wreszcie całkowicie ustają, a jajniki przestają wytwarzać dojrzałe komórki jajowe. Hor­mony płciowe, które jajniki zaczęły wytwarzać w okresie dojrzewania, są wytwarzane obecnie w małych ilościach i nieregularnie. Zjawiska te wskazują, że kobieta w tym okresie nie może już rodzić dzieci. Wprawdzie większość kobiet prze­chodzi te zmiany w wieku lat czterdziestu kilku, mogą być jednak indywidualne odchylenia. Ża­rów ao w czasie okresu przekwitania, jak i później życie codzienne kobiety i jej osobowość nie ulega zmianie. Czasem jednak zachodzące zmiany fizjolo­giczne wywołują u kobiety stan pewnego niepo­koju i zdenerwowania, który może utrzymywać się przez okres kilku lat. Stan ten jest łatwo wyleczyć i dlatego przy wszystkich dolegliwościach wieku przekwitania należy się zwracać do lekarza.