Wagary

Częstym objawem zaburzonego zachowania jest wagarowanie, czyli samowolne opuszcza­nie przez ucznia zajęć szkolnych i spędzanie czasu przeznaczonego na naukę szkolną poza domem i szkołą. Dziecko wychodzi rano z do­mu o zwykłej porze, wraca jak zawsze, rzeko­mo odrabia lekcje, uczy się. Przed nauczycie­lem udaje, iż nieobecność wynikła z ważnych przyczyn. Często samo pisze sobie usprawie­dliwienia. Wagary mogą przy tym dotyczyć za­równo pojedynczych godzin lekcyjnych, jak całego dnia nauki czy nawet dłuższego cza­su. W wielu przypadkach rodzice nie przeja­wiają większego zainteresowania tym, czy dziecko było w szkole, zdarza się nawet, że sami zachęcają do wagarowania, pozostawia­jąc dziecko do prac domowych bądź opieki nad młodszym rodzeństwem ii niezgodnie z prawdą informując następnie nauczyciela w formie pisemnych usprawiedliwień, że dziecko w tym dniu źle się czuło, było u lekarza itp. Większość wagarujących należy do złych ucz­niów w szkole.

W wielu przypadkach na wagarach dziecko popełnia pierwsze przestępstwo, nabywa szko­dliwych przyzwyczajeń, jak palenie papiero­sów, picie alkoholu itp.

Obawa przed wykryciem wagarów oraz wy­nikające z nich niepowodzenia szkolne stają ¡się czasami powodem ucieczki z domu.

Rodzice, ¡którzy współpracują ze szkołą i często rozmawiają z dzieckiem o jego spra­wach szkolnych, łatwo wykrywają wagarowanie i pomogą w pokonaniu trudności, wynika­jących z nieobecności w szkole, zatroszczą się o obudzenie pozytywnych zainteresowań ¡i, je­śli trzeba, zmianę kolegów.